( 1936 ) 207 / 11 « مسلمانانرا فئتى » . در دستنوشت : « مسلمانانرا فيتى » . ( 1937 ) 207 / 15 « لقتال الآية » . در دستنوشت : « لتقاتل [ ! ] الآية » . ( 1938 ) 207 / 20 « حكيم » . در دستنوشت : « حليم » . ( 1939 ) 207 / 22 « مسيّب » . در دستنوشت : « مسيّت » . ( 1940 ) 208 / 14 « يعنى خاك » . در دستنوشت : « يعنى تو » ؛ بر فراز « تو » ، « خاك » نوشته شده است . ( 1941 ) 209 / 8 « معوذ » . در تفسير شيخ ابو الفتوح - نوّر اللّه مرقده - ( چ شعرانى ، ج 5 ، ص 389 ) : « مسعود » . ( 1942 ) 209 / 10 « الرّتبتين » . در دستنوشت : « الرّتبين » . ( 1943 ) 209 / 24 « اى لا تعرضوا عنه » . در حاشيهء دستنوشت ( ظ . ) بخطّى ديگر - جز خطّ متن افزوده شده است . ( 1944 ) 210 / 8 « بترين » . در دستنوشت : « يترين » ! ( 1945 ) 210 / 11 « فانّها لا تعمى . . . » . الحجّ / 46 . ( 1946 ) 211 / 13 « متابعة الشّيطان و » . در دستنوشت ( ظ . ) به خطّى جز خطّ متن افزوده شده است . ( 1947 ) 211 / 20 « شهدا » . در دستنوشت : « شهد » . ( 1948 ) 212 / 14 « انّ المحبّ لمن يحبّ مطيع » . مصراعى است از يك شعر منسوب به امام صادق - عليه السّلام - ؛ آن شعر اينست : تعصى الآله و أنت تظهر حبّه * هذا لعمرك في الفعال بديع لو كان حبّك صادقا لأطعته * إنّ المحبّ لمن يحبّ مطيع ( مناقب ابن شهر آشوب ، ط . دار الأضواء ، 4 / 297 ) ( 1949 ) 212 / 16 « من يطع . . . » . النّساء / 80 . ( 1950 ) 212 / 24 « لأخيشن » . در دستنوشت ( ظ . ) : « لاخيشنّ » . ( نيز نگر : غريب الحديث في بحار الأنوار ، 2 / 415 ، ذيل « خشن » ) .